[SF] I'm your man : 2/2 [END]

posted on 07 Jan 2012 01:24 by ichanwoo in ImYourMan
.
 
 
.
 
 
.
 
 
 

Title :: I’m your man

Status :: 2/2  (END)

Author :: kumameaw

Fandom :: 2PM

Paring :: Chansung x Wooyoung

Genre :: Dark Comedy

Rate :: R

Theme song :: I’m your man – 2PM

 

 

 

 

Note :: ตอนจบ T////T

 

 

 

 

 

 

 

เสียงดนตรีดังทุ้มเป็นจังหวะเร่าร้อนและรวดเร็ว ท่ามกลางผับหรูบนดาดฟ้าโรงแรมที่ดังที่สุดในกรุงโซล คราคร่ำไปด้วยผีเสื้อราตรีมีระดับ ณ มุมหนึ่งมีชายหนุ่มรูปงามคมเข้มนั่งไขว่ห้างบนเบาะโซฟาสีแดง มือหนายกบรั่นดีขึ้นจิบ ไม่สนใจสาวเล็กสาวใหญ่ไฮโซทั้งหลายที่ส่งสายตามาหาอย่างเชิญชวน ตาคมจดจ้องอยู่กับร่างเล็กที่กำลังโยกย้ายส่ายสะโพกอยู่กลางฟลอร์

 

สะโพกเล็กบดเบียดแนบชิดกับร่างสูงที่ยืนซ้อนหลังราวกับยั่วเย้าเร้าอารมณ์ร้อนให้โหมกระพือในวินาทีนั้น ลำแขนแกร่งกอดรัดรอบเอวพร้อมกับโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงและท่วงท่าของคนข้างหน้า ใบหน้าหล่อเหลาแนบชิดใบหน้าหวาน จมูกโด่งซุกไซร้บนแก้มนิ่มเมื่อมีโอกาส เรียกรอยยิ้มเย้ายวนเป็นอย่างดี เสียงหัวเราะดังขึ้นเบาๆ แม้เสียงเพลงจะดังกระหึ่มแค่ไหน แต่จางอูยองกับคู่ควงคนล่าสุดก็ทำเหมือนโลกนี้มีเพียงเราอยู่สองคน

 

ชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนโซฟาเพียงคนเดียวกำแก้วเหล้าในมือแน่น สายตาคมขึ้นประกายกร้าวกับภาพที่เห็น อยากจะวิ่งเข้าไปกระชากร่างเล็กนั้นออกมาใจจะขาด แต่ทว่าเขากลับต้องสำเหนียกในฐานะตนเองเอาไว้ว่า เข้าเป็นแค่บอร์ดี้การ์ด เป็นแค่คนรับใช้ของคุณหนูเล็กตระกูลจาง ยิ่งคนตัวเล็กส่งสายตาและรอยยิ้มเย้ยหยันมาให้ ฮวางชานซองยิ่งอยากจะเดินเข้าไปจับปากบางๆนั่นมาจูบสั่งสอนต่อหน้าทุกคนเสียที

 

 

 

“เมื่อวานก็กับคนที่ชื่อนิชคุณ วันนี้ก็มามาเต้นยั่วอ๊กแทคยอน!”

 

 

 

บรั่นดีถูกกรอกลงลำคอจนหมดแก้ว แม้รสเหล้าจะร้อนแรงแผดเผาจนแสบไปทั้งลำคอ แต่กลับเทียบไม่ติดกับลีลาเต้นยั่วยวนผู้ชายของจางอูยองเลย

 

 

 

“เชิญสนุกให้ตามสบายนะคุณหนู ถึงตาของผมเมื่อไร อย่าหวังว่าจะได้ลุกขึ้นจากเตียงจนถึงพรุ่งนี้เช้าเลย!”

 

 

 

จางอูยองพลิกตัวหันหน้ามากอดเอวหนาของคู่ควงคนใหม่เอาไหว้ ช้อนสายตาหวานฉ่ำยั่วยวนจนลูกชายเจ้าของธุรกิจส่งออกอะไหล่รถยนต์ระดับประเทศอย่างอ๊กแทคยอนลุ่มหลงมัวเมา อยากจะกลืนกินคนตรงหน้าลงไปเสียเดียวนี้ ถ้าไม่ติดว่าอยู่กลางผับหรูบนดาดฟ้า ป่านนี้เขาคงกำลังระเริงรักอยู่บนเตียงกับร่างเล็กที่ยั่วยวนเขาอยู่เป็นแน่

 

มือหน้าไล้ลงไปยังสะโพกนิ่มใต้ผ้ายีนส์เนื้อดี แทคยอนแอบลูบไล้และเค้นคลึงเล่นตามจังหวะเพลง แต่ทว่าร่างเล็กในอ้อมกอดกลับหยุดนิ่ง

 

ชายหนุ่มก้มลงมองใบหน้าขาวที่แข็งกร้าว เขากำลังขะขอโทษที่ฉวยโอกาส แต่ทว่าสายตาที่เดือดพล่านกลับไม่ได้มองมาที่เขาสักนิด จางอูยองจดจ้องเลยหัวไหล่เขาไปยังโซนที่นั่งอยู่ตรงมุม ก่อนจะสะบัดร่างออกจากอ้อมกอดแล้วเดินดุ่มๆเข้าไปด้วยอารมณ์โกรธจัด

 

 

 

 

ทันทีที่ร่างเล็กเดินมาถึงก็เอื้อมมือไปวางบนหัวไหล่บางของหญิงสาวที่กำลังนั่งบนตักของใครคนหนึ่งอยู่ ใครคนนี้คือคนที่จางอูยองสั่งให้นั่งรอตรงนี้ ห้ามไปไหนและห้ามไปยุ่งกับใคร!

 

ภาพที่เขาเห็นจากกลางฟลอร์นั้น ไม่รู้หรอกว่าสองคนนี้กำลังทำอะไรกันอยู่ แต่มองจากแผ่นหลังหญิงสาวที่นั่งบนตักแล้วมันก็เหมือนผู้หญิงคนนี้กำลังก้มหน้าจูบปากกับผู้ชายของเขาไม่ใช่หรือไง มันจะมากไปแล้วนะฮวางชานซอง!!

 

 

 

เพี๊ยะ!!

 

 

 

ฝ่ามือเล็กสะบัดลงบนใบหน้าคม ทุกสรรพสิ่งรอบๆบริเวณชุดโซฟาเงียบกริบ มีเพียงเสียงดนตรีและเหล่าผู้คนที่ไม่รู้เรื่องเท่านั้นที่ยังทำกิจกรรมบรรเทิงกันต่อไป หญิงสาวผู้เกี่ยวข้องเป็นอันต้องรีบเดินหนีด้วยความตกใจและหวาดกลัวต่อสายตาที่แทบจะฉีกอกหล่อนเป็นชิ้นๆ

 

 

 

“ฉันสั่งเอาไว้ว่ายังไง! ทำไมถึงกล้าขัดคำสั่งฉันหา!!”

 

“อูยอง” แทคยอนที่เดินตามมาและเห็นเหตุการณ์นั้นก็ตกใจไม่น้อย แต่เขาก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องเลวร้ายอะไรที่นี่ ทันทีที่ยื่นมือเข้าไปห้ามก็ถูกสะบัดออกอย่างไม่ใยดี

 

 

ตอนนี้จางอูยองไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมณ์ที่ไหนทั้งสิ้น

 

 

“ผมทำอะไรครับ?” ชานซองที่นั่งอยู่เงยหน้าขึ้นมาถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

 

และนั่นคือเชื้อเพลิงชั้นดี คุณหนูเล็กแห่งตระกูลจางยิ่งเดือดดาลราวกับกองเพลิง

 

 

“ยังมีหน้ามาถาม ต้องให้ฉันตบสั่งสอนอีกสักครั้งไหม ถึงจะรู้ตัวว่าทำอะไรอยู่!”

 

 

 

ฮวางชานซองมองเด็กน้อยที่หวงของแล้วแอบขำเบาๆในลำคอ ปรายตามองอ๊กแทคยอนแล้วยกยิ้มมุมปากราวกับตนคือผู้กุมชัยชนะ ก่อนจะหันมามองคุณหนูผู้เอาแต่ใจที่ยืนโกรธเป็นฟืนเป็นไฟหายใจระรัวจนอกบางกระเพื่อมหอบ

 

 

 

“หล่อนมาหาผมเอง ผมไม่ได้เชิญ” ชานซองพูดความจริง หญิงสาวคนเมื่อครู่ จงใจเดินมาหา และทิ้งตัวนั่งบนตักเขา เธอกอดคอเขาไว้ ริมฝีปากเคลือบลิปสติกแดงสดกำลังจะประทับลงมา แต่ทว่าร่างเพรียวบางก็ถูกกระชากออกเสียก่อน ด้วยฝีมือของจางอูยองนั่นแหละ

 

 

“เหรอ! แล้วนายก็นั่งเป็นหุ่นให้ผู้หญิงที่ไหนก็ได้มากอดจูบลูบคลำงั้นสิ”

 

“คุณหนูพูดเหมือนกำลังหึงผมเลยนะครับ”

 

“ฮวางชานซอง!!” ฝ่ามือเล็กถูกยกขึ้นกลางอากาศหวังจะฟาดลงไปบนใบหน้ายียวนนั่นอีกครั้ง แต่ข้อมือเล็กก็ถูกคนข้างๆคว้าเอาไว้เสียก่อน จางอูยองสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของอ๊กแทคยอนอย่างขัดใจ ก่อนจะตวัดสายตาไปหาบอร์ดี้การ์ดส่วนตัวที่นั่งยิ้มอยู่

 

“ฉันจะกลับ”

 

“คุณหนูไม่เต้นต่อแล้วเหรอครับ”

 

“ฉันจะกลับ!!” พูดจบก็หันมาหาแทคยอน ก่อนจะยืดตัวขึ้นจูบเบาๆบนปลายคางของฝ่ายตรงข้าม “วันนี้ผมต้องขอตัวนะครับ ไว้โอกาสหน้าเรามาสนุกกันใหม่” แล้วหันมาหาชานซองที่ลุกขึ้นยืนแล้ว ส่งสายตากราดเกรี้ยวไปให้ก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

แทคยอนมองตามสองคนนั้นพลางถอนหายใจยาวอย่างเสียดาย

 

 

จางอูยองเกือบจะเป็นของเขาแล้วแท้ๆ

 

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

.

 

 

 

 

รถยนต์คันหรุวิ่งออกจากลานจอดรถของโรงแรมชื่อดัง จุดหมายปลายทางคือคฤหาสน์หลังเล็กของตระกูลจาง ฮวางชานซองใช้ลิ้นดุนกระพุ้งแก้มข้างที่ถูกตบเพราะตอนนี้มันเริ่มรู้สึกปวดขึ้นมาหน่อยๆ

 

 

เห็นมือเล็กๆแค่นั้น ฟาดมาก็เจ็บใช่เล่น

 

 

ตาคมมองไปยังกระจกหลัง คุณหนูผู้เอาแต่ใจนั่งหน้างอง้ำเพราะโกรธจัด มือกอดอก เบือนหน้าออกไปมองวิวด้านนอกรถ

 

 

 

“ถ้าขืนครั้งหน้ายังมีอีก จะไม่ใช่แค่ฟาดมือลงไป” เสียงเล็กดังขึ้นจากเบาะหลังทำเอาชานซองมองผ่านกระจกอีกครั้ง

 

“จะฟาดปากลงมาแทนก็ได้นะครับ”

 

“นี่นาย! จงใจกวนประสาทฉันใช่มั้ย!”

 

“ผมเปล่า”

 

“จอดรถ”

 

“คุณหนูจะทำอะไรครับ”

 

“ฉันบอกให้จอดรถ!”

 

 

 

ฮวางชานซองไม่สนใจ ตอนนี้พวกเขาเข้าเขตถนนจะไปคฤหาสน์มันเป็นถนนเส้นเปลี่ยวไม่มีรถผ่านอยู่แล้วนอกจากคนของตระกูลจาง แล้วเรื่องอะไรเขาต้องจอดรถให้คนคนนี้ไปเดินในทางมืดๆแบบนี้ด้วย

 

 

แต่คนเอาแต่ใจ ยังไงก็ยังเอาแต่ใจอยู่วันยังค่ำ

 

 

จางอูยองพยายามจะเปิดประตูรถออกไป ทำให้ชานซองต้องชะลอความเร็วลงและรีบจัดการล็อคประตูทั้งสี่ด้านทันที แต่คุณหนูเล็กก็ทั้งถีบ ทั้งทุบ พยายามจะพังประตูออกไปให้ได้ ยังดีที่รถราคาแพงมีวัสดุที่แข็งแรงคงทน มันจึงไม่สะทกสะท้านเท่าไรนัก แต่นั่นก็ยิ่งเพิ่มแรงโมโหของจางอูยองให้มากยิ่งขึ้น

 

เมื่อความตั้งใจจะพังประตูรถไม่เป็นผล คุณหนูจางอูยองก็นั่งเหนื่อยหอบ อูยองได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆมาจากคนที่กำลังขับรถอยู่ ด้วยความที่เกลียดการพ่ายแพ้ ร่างเล็กจึงพุ่งมาข้างหน้า คว้าพวงมาลัยแล้วหักลงข้างทางทันที

 

 

ฮวางชานซองเหยียบเบรกจนล้อบดกับถนนเสียงดังลั่น

 

 

รถคันหรูจอดนิ่งสนิท ชายหนุ่มทั้งสองคนแข่งกันหอบหายใจภายในห้องโดยสารกว้าง

 

 

 

“ทำไมคุณถึงได้ดื้อนักนะจางอูยอง!”

 

“ก็นายขัดคำสั่งฉัน!”

 

 

 

ชานซองตวัดสายตามองคนที่โน้มตัวมาหักพวงมาลัยรถด้วยแววตาโกรธจัดพอๆกัน ก่อนจะคว้าเข้าที่ต้นแขนและคอเสื้อ จัดการลากร่างเล็กให้มานั่งเบาะหน้าอย่างทุลักทุเล เขาปลดเข็มขัดนิรภัยออก แล้วโน้มตัวไปกดทับร่างเล็กให้ชิดเบาะข้างคนขับ ปรัเบาะให้เอนลง แล้วก็ทับลงไปทั้งตัว

 

 

ถ้าดื้อนัก ก็จะปราบพยศมันในนี้แหละ!

 

 

จางอูยองพยายามดิ้นรนขัดขืน แต่ในพื้นที่แคบๆแบบนี้ คนที่ตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบแบบนี้ก็ไม่อาจจะหลีกหนีได้ดังใจ อูยองเจ็บใจ! เขารู้สึกราวกับถูกตบจนหน้าชาตอนที่เห็นชานซองอยู่กับผู้หญิงคนอื่น อูยองไม่อยากจะทำแค่ตบหน้า อูยองอยากจะเอาของมีคมเสียบแทงให้ทะลุหัวใจของคนคนนี้ซะ

 

 

ฮวางชานซองกล้าดียังไงไปสัมผัสแตะต้องคนอื่น

 

 

ฮวางชานซองเป็นของจางอูยองไม่ใช่หรือ

 

 

ฮวางชานซองคือผู้ชายของจางอูยอง!!

 

 

 

อูยองเกลียดตัวเองยิ่งนัก ที่ตอนนี้ ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ที่มันตีรวนขึ้นมาจนจุกอกตอนนี้ได้ ความรู้สึกนี้มันคืออะไรกัน ทำไมนึกถึงภาพบนผับนั่นทีไร เขาจึงเจ็บตรงก้อนเนื้อของอกซ้ายเหลือเกิน

 

 

ใบหน้าคมค่อยๆละออกจากซอกคอขาวเมื่อสัมผัสถึงแรงสะอื้นฮักของคนใต้ร่าง

 

 

เป็นอันต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจปนงุนงงที่คุณหนูผู้แสนเอาแต่ใจนอนร้องไห้ขบกัดริมฝีปากกลั้นสะอื้นอยู่ต่อหน้าเขาตอนนี้ ประกายตาส่งมาให้อย่างตัดพ้อ

 

 

เพราะอะไร?

 

เพราะคิดว่าตนเองกำลังจะพ่ายแพ้หรือ

 

หรือเพราะน้อยใจที่ฮวางชานซองคนนี้ไปยุ่งกับคนอื่นที่ไม่ใช่ตนเอง

 

 

 

“คุณหนูครับ” น้ำเสียงเอ่ยเรียกด้วยความอ่อนโยน

 

“ฮึก..ฉันเกลียดนาย นายทำฉันเจ็บ! ฉันเกลียดนายฮวางชานซอง!!”

 

 

 

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าไหลออกมาจากตาเรียวทำเอาคนมองใจหาย แม้ประโยคที่ถูกตะโกนออกมาจะกรีดแทงหัวใจกันสักแค่ไหนก็ตาม แม้จะรู้ว่าจางอูยองเกลียดแสนเกลียดตนแค่ไหน แต่มาเจอโหมดนี้เข้าไป ชานซองก็ถึงกับรับมือไม่ถูก

 

สายตาที่ตัดพ้อและน้อยใจเครือไปด้วยน้ำใส ร่างเล็กที่สั่นระริกเพราะแรงสะอื้น กลีบปากบางเม้มแน่น แก้มนิ่มที่เปรอะหยดน้ำตา มันพาลทำให้ชานซองใจอ่อน

 

 

 

“ผมขอโทษ คุณหนูเจ็บตรงไหนครับ” คงเพราะออกแรงกระชากออกมาจากด้านหลังแรงเกินไป ผิวกายเนียนนุ่มอาจจะขึ้นรอยแดงและฟกช้ำจนทำให้อีกคนเจ็บ

 

“ตรงนี้”

 

“..........” ชานซองก้มมองยังตำแหน่งที่มือเล็กวางอยู่ อกข้างซ้าย

 

“ฉันเจ็บตรงนี้ ข้างในนี้ มันเจ็บไปหมด ฮึก..” น้ำตาไหลออกมาเป็นสายอีกครั้ง

 

 

 

ชานซองลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะรั้งให้อีกคนลุกขึ้นตาม ตอนนี้กลายเป็นว่าผู้ชายสองคนนั่งเบียดกันอยู่บนเบาะโดยสารข้างคนขับแคบๆนี้ เขาจึงอุ้มให้อูยองพลิกตัวออกมา แล้วทิ้งตัวนั่งบนเบาะก่อนจึงจัดการให้คุณหนูเล็กมานั่งบนตักตนเองอีกที ชายหนุ่มปรับเบาะขึ้นแล้วพิงหลังลงไป สวมกอดและปลอบประโลมให้คนตัวเล็กค่อยๆหยุดสะอื้น

 

 

“ผม..”

 

“ไม่ต้องขอโทษแล้ว ฉันเกลียดนาย”

 

 

ชานซองระบายยิ้มให้กับคนเอาแต่ใจ ไม่ว่าจะยังไง จางอูยองก็ยังอยากจะเป็นฝ่ายชนะอยู่วันยังค่ำสินะ ถึงแม้ว่าทุกครั้งจะพ่ายแพ้แก่เขาก็ตาม

 

 

 

“แล้วจะให้ผมทำยังไง คุณหนูเล็กถึงจะหายโกรธและหายเกลียดกันครับ”

 

 

อูยองผละออกมาจากอ้อมกอด จดจ้องไปยังใบหน้าคม มือเล็กทั้งสองข้างเลื่อนขึ้นไปประคองแก้มของเจ้าของตัก

 

 

“อย่าทำแบบวันนี้อีก”

 

“.....”

 

“นายบอกว่าจะเป็นผู้ชายของฉันคนเดียว ก็ต้องเป็นของฉันคนเดียวเข้าใจไหม”

 

“.........”

 

“สัญญาสิว่าจะเป็นผู้ชายของฉันคนเดียว”

 

“ตราบใดที่คุณหนูจางอูยองคนนี้ ไม่ไปเป็นของคนอื่นเสียก่อน ผมก็จะเป็นผู้ชายของคุณคนเดียว”

 

“ฉันไม่มีทางเป็นของคนอื่นหรอก มีอะไรดีๆอยู่กับตัวแบบนี้ จะให้ไปหาคนอื่นทำไม”

 

“ให้มันจริงเถอะครับ”

 

“ผู้ชายพวกนั้นก็แค่คุยแก้เซ็ง นายก็รู้ว่าไม่มีอะไรลึกซึ้งไปมากกว่าที่นายเห็น”

 

“สัญญามาก่อนสิ แล้วฉันจะเลิกโกรธนาย”

 

“ผม..สัญญา” ตอบเบาๆราวกับคนละเมอ

 

 

 

ใบหน้ากลมค่อยๆก้มลงไปหา จูบแผ่วเบาตรงปลายคาง ก่อนจะผละออกมาสบตากับฮวางชานซอง

 

บอร์ดี้การ์ดหนุ่มเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม

 

 

 

“เมื่อกี้หล่อนได้จูบกับนายไหม?”

 

“.........” ชานซองยิ้ม ก่อนจะเอามือลูบกลุ่มผมสีอ่อนไปมาช้าๆ โอบกอดร่างเล็กให้ขยับมาแนบชิด

 

“ไม่ได้จูบครับ”

 

“จริงๆนะ?”

 

“ผมไม่เคยโกหกคุณหนู”

 

 

 

อูยองยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะจูบลงไปบนริมฝีปากได้รูป กลีบปากบางสีพีชบดเบียดลงไปอย่างเร่าร้อน ลิ้นเล็กค่อยๆดุนเข้าไปในโพรงปาก ก่อนจะตวัดเกียวพันกับลิ้นของอีกฝ่ายอย่างช่ำชอง

 

ฝ่ามือหนาลูบไล้เข้าไปในสาบเสื้อ ลูบไปมาบนแผ่นหลังบาง ก่อนจะเลื่อนลงต่ำและไล้นิ้วเรียวไปตามร่องสะโพก คุณหนูจางอูยองเผลอครางในลำคอ ผละริมฝีปากออก สะบัดหน้าแหงนขึ้นด้วยความเสียวซ่าน เสียงหอบหายใจถี่รัวดังขึ้นในห้องโดยสารรถยนต์คันหรูที่จอดนิ่งอยู่ข้างถนนสายเปลี่ยว จมูกโด่งกดลงบนซอกคอขาว กดจูบเบาๆให้อีกคนสะดุ้งครางอย่างน่ารัก

 

อาภรณ์เนื้อดีค่อยๆหลุดออกจากร่างทั้งคู่ที่ละชิ้น ทีละชิ้น.. จนในที่สุดก็เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่แนบชิด ต่างฝ่ายต่างจูบกันอย่างเร่าร้อน

 

ฮวางชานซองปรับเบาะให้เอนลงจนสุดอีกครั้ง ก้มมองกลุ่มผมสีอ่อนคลอเคลียอยู่บริเวณหน้าท้อง ลิ้นชื้นของจางอูยองไล้วนอยู่แถวร่องสะดือ ชายหนุ่มครึมครางอย่างพอใจ

 

 

จางอูยองเร่าร้อนขนาดนี้ ฮวางชานซองจะไปไหนรอด

 

 

เขาไม่ต้องไปหาความสุขจากใครอีก ในเมื่อคนตัวเล็กเองก็ปรนเปรอให้เขาได้อย่างถึงใจขนาดนี้

 

 

แม้ปากจะบอกว่าเกลียดกันแค่ไหน แต่ถ้าใครสักคนไม่ได้ครอบครอง คนอื่นก็อย่าหวัง

 

 

เรามันเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งคู่.. 

 

 

 

 

 

จางอูยองนิ่วหน้าเมื่อค่อยๆกดสะโพกลงไปช้าๆ ความเป็นชายที่ขยายใหญ่อยู่ในร่างตนนั้นคับแน่นจนอูยองหายใจติดขัด มือหนาของชานซองเลื่อนมาประคองสะโพกมน จับเอาไว้แล้วขยับขึ้นลงจนเรียกเสียงครางจากคนบนร่างได้เป็นอย่างดี

 

ผ่านไปนานเท่าไรไม่รู้ที่ร่างของอูยองขยับไหวเป็นจังหวะอันเร่าร้อนอยู่บนร่างของบอร์ดี้การ์ดส่วนตัว มือเล็กกำแน่นบนแผ่นอกแกร่งของอีกฝ่าย เสียงช่องทางรักที่ถูกรุกรานดังแข่งกับเสียงครางของทั้งคู่ในรถยนต์คันหรู กลีบปากบางเผยอยิ้มอย่างพึงพอใจ

 

 

“ผม..สัญญา”  

 

 

สัญญาแล้วนะฮวางชานซอง 

 

 

บทรักดำเนินมาถึงจุดที่ร้อนแรง จางอูยองครางลั่นเมื่อคนใต้ร่างเด้งสะโพกสวนขึ้นมาทำให้แก่นกายของชานซองเข้ามาได้ลึกกว่าเดิม ร่างกายยังคงขยับไหวราวกับเริงระบำบนฟลอร์ชั้นยอด

 

 

สัญญากันแล้วว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับใคร 

 

 

จนเมื่อถึงจุดสูงสุดของอารมณ์ ร่างเล็กกระตุกเกร็งพร้อมๆกับคนตัวสูงที่ปลดปล่อยเข้ามาจนเต็มข้างใน ทั้งคู่นอนสวมกอดกันจนอัตราการหายใจเป็นปกติ ใบหน้าหวานยิ้มกว้างขณะที่นอนซบลงบนอกแกร่ง มือเล็กลูบไล้ไปบนแผงอกกำยำของบอร์ดี้การ์ดส่วนตัวเบาๆ

 

 

สัญญาแล้วว่าจะเป็นผู้ชายของฉันเท่านั้น 

 

 

 

 

ฮวางชานซองจะเป็นผู้ชายของจางอูยอง..ตลอดไป.. 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 

 

 

 

 

Talk :: จบเถอะ!! หนูอย่าแรงไปมากกว่านี้เลยลูกกกก ม๊าเหนื่อยร๊าวววว *จิกกบาลรัวๆๆๆ* ลูกแช้นนนน TTATT ไม่มีคำบรรยายใดๆสักคำที่จะมานิยามความเป็นคุณหนูเล็กของตระกูลจางอีกแล้วค่ะ พอนะ จบเถอะ 5555+ แม้จะไร้แก่นสาร และดูแล้วควรจะต่ออีกสักสองสามตอนก็เถอะนะ

 

ขนาดนี้ฟิคนี้ยังกล้าๆกลัวๆจะลง แล้วฟิคเรื่องต่อไปนี่ อิเหมี่ยวอาจจะถูกนำขึ้นแท่นประหารตั้งแต่ตอนต้นๆก็เป็นได้ โอ้ยยยย 5555555+ ฟิคต่อไปที่จะลงที่นี่ มีชื่อเรื่องว่า Paramour ค่ะ รอก่อนนะ ทำใจแป้บ ไม่กล้าลงจริงๆ แต่งไปได้สักพักละ กร้ากกกกกกกกก

ขอบคุณนะคะ

 

ปล. Paramour แปลว่า... ชู้รัก  ...นะจ๊ะ  T.,T

 

 

 

 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

ไม่มีคำบรรยายกับลีลาอันร้อนแรงของคุณหนูจาง
เลือดพุ่งงงงงงงง หมดตัว
อยากเป็นเบาะรถ ยอมมมเค้ายอมให้เยียบย้ำนั่งซ้ำ
ถ้าเป็นจางอูยองยังไงก็ยอมมมมม

#13 By Snoww on 2012-03-31 02:11



โฮกกกกกกกกก....ทำไมด้งถึงยั่วยวยอย่างนี้ >//////<
เริ่มก่อนเลยนะด้งนะเพราะพิษของความหึงใช่มั้ยจ๊ะ
ตอนแรกก็ทำเป็นปั่นหัวหมีโดยการอิ๊อ๊ะกับชายอื่น
พอหมีทำมั่งถึงขันปรอทแตกเลย คริคริ
แล้วไอ้บทรักที่ร้อนแรงขนาดนี้ ด้งงงงง อ๊าย...เขินนน >///////<
ต่างคนต่างหลงกับแล้วใช่มั้ยถึงไม่ยอมให้ใครไปมีคนอื่น
แต่จริงๆคงไม่ใช่แค่หลงแน่ๆเลยเพราะด้งร้องไห้
ร้องไห้เพราะเจ็บที่ใจซะด้วย ><
มันเป็นอะไรที่สมกับคำว่า I'm Your Man จริงๆ
พาทนี้ทำเอาหัวใจหล่อตุ้บ กับความร้อนแรงของนางงงจริงๆ
ก้หนุอยากไปเต้นยั่วๆกะผู้ชายอื่นก่อนนิจะ งั้ละนะ
ซึนตัวแม่ อิด้งเอ้ย ปากบอกไม่สน อยากจายั่วเค้าไง แต่พอเค้าจาทำบ้างง
ไหงร้อนรนขนาดเน้ลุก ของขึ้นเลย

แต่สรุกแล้วววต่างคนต่างหลงกานละกานสินะ
ก้ขาดกานไม่ได้
อิด้งก้รักหรอก แต่ปากแข็ง
ทำแบบนี้แต่งไปเลยเถอะ เทอสองคน
อยากให้มีพาทต่อจังเลยค่าาา ชอบคะน่ารักมากมาย
อิด้งงงยั่วได้อีก อิชานก้แบบหล่อซ้าหล่อร้ายด้วย

#11 By zabie (110.168.59.247) on 2012-03-04 21:52

กรี๊ดดดด อิด้งแรดมาก แรงมาก แบบนี้แหละดี555

Ps. จริงๆอ่านตั้งแต่เมื่อวานแล้วจากในมือถือ ลำบากมาก แต่ก็ยังอุตส่าห์ =_="

เลยเพิ่งมาเม้นท์วันนี้

#10 By Wooyoung's girl (101.108.16.41) on 2012-01-08 01:37

แหกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

อูยองงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
จัดเต็มมากกกกกกเหอะ
จัดให้ชานซองขนาดนี้
ชานจะหนีไปไหนรอด

แต่ก็จัดเต็มได้พอกัน

แทคยอนถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว

ชอบอูยองแบบนี้มาก
อูยองเอาแต่ใจ อูยองยั่ว อูยองร้ายกาจ

ชานซองเล่นได้ถูกจุดเลย
เทพมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

*0*

#9 By nananan (203.131.208.195) on 2012-01-08 00:15

ถ้าคุณหนูเล็กไม่ได้ ใครหน้าไหนก็ห้ามเอาไป
ชานมันร้ายยยยย
รู้อยู่แล้วว่าคุณหนูต้องโกรธ

เมื่อกี้หล่อนได้จูบนายมั๊ย!!
หวงของเป็นที่สุด....

แต่สุดท้ายฮวางชานซองก็เป็นผู้ชายของคุณหนูเล็กคนเดียว อ๊ายยยยยย

#8 By LoveLove_CS (124.122.7.122) on 2012-01-07 21:20

ลืมไ่แล้วจริงๆอย่างที่ว่าอะจนต้องย้อนไปอ่านตอนแรกอีกที55555
น้องช๊านนนนนนนนนนนน
กิ๊ดดดดดดดดดดดดดดด

อยากด๊ายยยยยย(?????)

#7 By Naru666 (103.1.164.48) on 2012-01-07 17:11

โอ๊ยยยยยยยยยย กาแฟลวกปาก ก้อคุณเธอร้อนนนนนนน แรงงงงงง
ซะขนาดน๊านนนนนนน แต่ก้ออยากกินอีกอยู่น๊าาาาาคุณไรท์

#6 By Shin HyoHwa (27.55.1.150) on 2012-01-07 16:27

คุณหนูจางร้อนแรงแบบนี้
บอดี้การ์ดฮวางจะไปไหนรอด

#5 By min (125.24.221.209) on 2012-01-07 14:06

ว้าย คุณหนูเล็กแอบซึนนะนั้น น่าตีจริงเชียว เด็กด้งเวลาหวงของต้องใช้กำลังด้วยอ่ะ เป็นเด็กไม่ดีนะต้องโดนลงโทษหนักๆ

แต่ยังไงก็ไม่ทิ้งลายขี้อ้อน น่าลัก(หลับ)หึหึหึ

รออ่าน เด็กด้งคบชู้สู่ชาน อยู่นะจ้ะ

#4 By athena_tiew (61.90.18.62) on 2012-01-07 12:16

OMG!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ถ้าพี่เหมี่ยวจะแต่งได้ดีขนาดนี้ ฆ่ากันเลยดีกว่า

#3 By Jub-JANG (124.122.61.128) on 2012-01-07 08:16

สครีมมมมมมมมมมมมมมมมม*

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก
จิกทึ้งหัวตัวเอง*


กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด
เทอมันเห็นแก่ตัวด้วยกันทั้งคู่!!

ถูกต้องที่สุด!
แต่น้องชานดูจะรู้แกวคุณหนูเล็กมากไปหน่อย
คุณหนูถึงได้ทิ้งพี่แทคแบบไร้ความปราณี
มาหาผู้ชายของจางอูยองแบบเนนนนน้!!


กร๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาซ
คุณหนูเล็กกับคุณบอดี้การ์ดทำหนูฟินมากเค่อะะ
เร่าร้อนเจงเจงงงงงงงง *กัดผ้า*

รอเรื่องต่อไปอย่างจดจ่อ
แค่พี่เหมี่ยวโปรยชื่อเรื่องพร้อมคำแปลมาก็กระอักแล้วฮ่ะะ!
แอร๊สสสสสสสสลลสสสสสสส


วิธเลิฟ:)

#2 By mr.mammoth (171.7.211.246) on 2012-01-07 01:50

จบบบบบบบบบบบบบบบบป

ชอบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ !!!
ร้าย ชานร้าย ด้งแรง พอกัน -///////////-


Paramour <<< เอามานะพี่เหมี่ยว เอามา
แค่แอมยัวแมนมันไม่พอหรอกกก 55555 (โลภ)

ขอบคุณมากๆค่ะ ^^

#1 By dinamix (118.172.154.158) on 2012-01-07 01:41

Categories